Sławin

Skromny dwór z około 1870 roku, parterowy, nakryty dachem naczółkowym, z oryginalnym gankiem arkadowym na osi z końca XIX wieku. Łuk jego środkowego przęsta wykrojony został w późnogotycki ośli grzbiet. Ganek zwieńczony trójkątnym naczótkiem. W 1336 roku wzmiankowany jest Wawrzyniec ze Sławina. W XVI wieku własność Szyszkowskich, następnie Sokołowskich, potem ojców jezuitów z Kalisza, a w 1618 roku Anny Orzelskiej. W roku 1748 właścicielem Sławina był starosta wschowski Ignacy Koźmiński, potem jego żona Anna z Sapiehów, następnie Włostowscy, Brodzcy, a od 1768 roku Szczepkowscy, w których rękach Sławin pozostawał do około 1900 roku, kiedy to przeszedł w ręce pruskiego banku i został rozparcelowany. W okresie międzywojennym Sławin nie stanowił ośrodka większych dóbr ziemskich.