Wroniawy

W latach dwudziestych XIX wieku wybudowano tu pałac dla Stanisława Broel-Platera. Pałac ten został radykalnie przebudowany w stylu neobarokowym zaraz po 1905 roku dla nowych niemiecko-żydowskich właścicieli. Zasadniczo piętrowy, wysoko podpiwniczony, złożony z kubicznego korpusu głównego nakrytego dachem mansardowym z lukarnami i skrzydła połączonego z korpusem rodzajem łącznika. Wejście w oryginalny sposób umieszczone zostało na skraju korpusu głównego i przypomina bramę wjazdową. Przy elewacji bocznej wieża nakryta cebulastym hełmem. Wroniawy występują w dokumentach od XIV wieku, kiedy to pisał się niejaki Buck-falus z Wroniaw. W końcu XVIII wieku należały do Gajewskich z Wolsztyna, następnie do Broel-Platerów. Na początku lat dziewięćdziesiątych XIX wieku sprzedane zostały rodzinie niemieckiej von Hessa-Hessenburg, która z kolei sprzedała je krótko potem żydowsko-niemieckiej rodzinie Maksymiliana von Goldschmidt-Rotschilda. Od 1928 roku Wroniawy stanowiły własność Józefa Draheima(ur. 1881), zdolnego finansisty, który w krótkim czasie wykupił szereg majątków z rąk niemieckich. Józef Draheim zmarł w 1947 roku, straciwszy w czasie wojny trzech synów i dwie synowe. Wszyscy byli żołnierzami AK: Bernard (ur. 1917), Joachim (ur. 1908), Józef Wincenty (ur. 1926), Zofia (ur. 1918), Halina (ur. 1911). W 1939 roku właścicielem Wroniaw był Józef Draheim. Majątek w 1926 roku liczył 2147 hektarów i miał gorzelnię.