Żelice
Dwór zbudowany w 1884 roku dla Nieżychowskich, piętrowy, nawiązujący w pewnym stopniu do form barokowych. Szerokie, boczne ryzality mocno wysunięte, pomiędzy nimi wejście poprzedzone gankiem o dwóch kolumnach dźwigających taras pierwszego piętra. Część środkowa zwieńczona falistym szczytem. Równocześnie pewna prostota całości zapowiada nadchodzący modernizm.
Żelice występują w dokumentach co najmniej od końca XIV wieku, kiedy to Żegota z Żelic był skazany na grzywnę i pozwany przez mieszczanina Cernata o długi. Ten sam Żegota w 1389 roku prawował się z Trojanem Grochalą o 100 grzywien, a w 1392 roku z kmieciem Mikołajem z Pawłowa. W XVIII wieku własność Lipskich, a od 1840 roku aż do drugiej wojny światowej starej wielkopolskiej rodziny Nieżychowskich. W 1939 roku właścicielką Żelic była Maria Nieżychowska. Majątek w 1926 roku liczył 960 hektarów i miał gorzelnię.